5 Ekim'de yitirdiğimiz İnter Yayınları sahibi Ali Yavuz Çengeloğlu dostları, yoldaşları, sevenleri tarafından çeşitli etkinliklerle anıldı.
Anma etkinliklerinden biri İstanbul'da 15 Ekim'de yapıldı.

Bu etkinliğe Ali Yavuz'un eşi Saime Çengeloğlu ile oğlu Emrah yanında bazı yayın evi sahibi ve çalışanı katıldı. Ali Yavuz'un değişik dönemlerden dostları, arkadaşları, yoldaşları onu anlatan konuşmalar yaptılar.
Ali Yavuz bütün hayatı boyunca ezilenlerin sömürülenlerin safında/tarafında mücadele eden dost, arkadaş, yoldaş olarak anıldı.

Bu etkinliğe Ali Yavuz'la belli bir dönem birlikte mücadele edenlerden şu an yurtdışında olanların bir bölümünden gelen bir mesaj şöyleydi:

"Arkadaşımız,
İnter Yayınları sahibi,
Ali Yavuz Çengeloğlu'nu kaybettik...
Anısına sahip çıkan tüm dostların başı sağolsun!...
O asırlık bir çınardı, altınçağ kavgamızda bizlere değerli katkılar sundu. Eylül'ün kırımından geçtikten sonra, kitapların, bilimin dünyasında mutevazi bir yaşam sürdürdü. O her daim emeğin yanında yer aldı, eşitsizlikten nefret etti.
Onun varlığını bilmek, bize, yurtdışında hasretle dolu olan yüreklerimize huzur verirdi.
Özlerdik hem de çok, ama umudumuz vardı biryerlerde tekrar karşılaşacağımıza dair... Ama bunu böyle düşünmemiştik hiç. Onu dinlemeye, inanç ve umut yüklü, doyumsuz muhabettine saatler boyu eşlik etmeye, yüreğini, beynini sınırsız ve hesapsız ortaya dökmesine hasret mi kalacağız şimdi?!...
Kararlılığın, çalışkanlığın, paylaşımcılığın ve de açık sözlülüğün bizde seni hep yaşatacak. Ölümün adı bir kez daha "KALLEŞ" oldu!...
"O çok çalıştı, yaşamadan aramızdan ayrıldı." Onu gerçekten çok zamansız yitirdik. Tüm devrimcilerin ve dostların başı sağolsun!... diyoruz.
Yurtdışından dostları adına;
Muzaffer Oruçoğlu, Osman Uludağ, Hasan Aksu, Rasime Seyhun, Yusuf Köse, Haydar Kutan, Süleyman Yeşil, Nurcan Yıldırım, İsmet Akaltun, Şengül Aslan, Çetin Hoca, Akın Güzel, Nurettin Kılıç, E. Oruçoğlu, Levent Kepenk."

Ali Yavuz yurtdışında da 10 Kasım'da Castrop Rauxel'de yapılan bir toplantıyla anıldı.
Bu toplantıya Ali Yavuz'un eşi katılamadı. Gönderdiği mesaj şöyleydi:

Değerli dostlar,
5 Ekim 2002 Cumartesi günü kaybettiğimiz değerli insan, eşim Ali Yavuz Çengeloğlu'nu anma toplantısına ben de katılmak isterdim; ancak koşulların benim için uygun olmaması sebebiyle sizlere üzülerek bu mesajı iletmek zorunda kaldım.
Kısaca sizlere onu on üç yıllık evliliğimizin ardından sadece bir eş olarak değil, bir arkadaş olarak anlatmanın daha kavratıcı olacağı inancındayım.
Birlikte çalıştığı iş çevresindeki arkadaşları çevirmenler, diğer yayıncılar vs. iyi tanırlar Ali Yavuz'u. Yayına hazırlamış olduğu kitaplardan, işlerinde gösterdiği titizlikten işinin her şeyin önünde geldiğini iyi bilirler. Yemek, harcayacağı para, yapacağı tatil... her şey bir sonraki yayına hazırlayacağı kitap üzerine kuruluydu. Ama hiç düşünmediği bir de sağlığı vardı Ali Yavuz'un, birgün onu yarı yolda bırakacağını ve her şeyin yarım kalacağını hiç düşünmedi.
Şimdi akşam kapı çalınınca 'karnım aç ne pişirdin' deyişiyle, yaşıyorum onu; aç aç akşama kadar beklemesine hayıflanışımla. Boğulurcasına uzun uzun öksürüşüyle, parmaklarının arasındaki yarım yanan sigarasıyla anıyorum. Keşke biraz da bizi üzebileceğini düşünseydi ve aynı titizliği sağlığı için de gösterseydi. O'ndan en çok istediğimiz sağlığına önem vermesiydi. Sanki bizi cezalandırıyormuş gibi adeta inatla sağlıksız yaşamaya devam etti.
Bu ani gidişi oğlumuz Emrah'la beni perişan etti. Yaşadıklarımızın gerçek mi yalan mı farkında değiliz. Onu şimdiden çok özlüyoruz.
Bütün sevenlerinin başı sağ olsun, selamlar ve sevgiler.

Eşi Saime ÇengeloğluToplantıya Çengeloğlu'nun son dönemindeki yakın mesai arkadaşı Saim Üstün'ün gönderdiği mesaj da şöyleydi:
Değerli dostlar,
Türkiye halkları yiğit bir evladını daha yitirdi.
Ağabeyimiz, arkadaşımız, dostumuz, her şeyden önemlisi yoldaşımızı layıkıyla anan sizleri selamlıyorum.
Sevenlerinin bir çoğunun bildiği gibi genç yaşlarda tanıştığı marksist leninist fikirlerden etkilenerek devrimci mücadeleye katılan ve hep en önlerde yürümeye çalışan İnter Yayınları'nın sahibi Ali Yavuz Çengeloğlu geçirdiği ani rahatsızlık nedeniyle aramızdan ayrıldı.
O verdiği devrimci mücadele sonucu 12 Eylül kıyımıyla işkencelerden, cezaevlerinden payına düşeni aldı. Dışarı çıktıktan sonra da durmadı, yorulmadı; yaşamını işçi sınıfının, ezilen halkların ve genç kuşakların devrimci bilincinin yükselmesine adadı. Her şeyin yozlaşmaya yüz tuttuğu bir dönemde, karartılmak istenen geleceğimizin aydınlanmasına yardımcı olabilmek ve devrim için iyi bir şeyler yapabilmek anlayışıyla kurduğu İnter Yayınları'nda titiz çalışmalar sonucu Türkçe'ye kazandırdığı klasiklerle aydınlanma haraketine verdiği büyük destekle mütevazı, bir o kadar da onurlu yolunda devam etti. Bu uğurda her şeyi göze aldı yılmadı. Yılanlara acıdı.
O, Stalin'in on altı ciltlik "Eserler"ini Türkçeye kazandırdı, Lenin'in on iki ciltte "Seçme Eserler"ini, Marks, Engels'in eserlerini, Losovsky'nin "Sendikalar Üzerine" adlı kitaplarını, C. Zetkin'i, Krupskaya'yı, Kollontai'yi, Lunaçarski'yi okumamıza olanak tanıdı.
O bir yerlerden başladı, bitiremedi, ömrü yetmedi. Dostları, yoldaşları kaldığı yerden devam edeceklerdir.
Dostları ve yoldaşlarının başı sağolsun.
DÖNÜŞÜM YAYINLARI
Adına Saim Üstün

Toplantıda Ali Yavuz hakkında biyografik bilgileri içeren bir konuşmanın ardından, çeşitli dönemlerde onunla birlikte mücadele etmiş çeşitli arkadaşlar söz alarak onunla ilgili anılarını anlattılar. Ortaya çıkan resim, çok yönlü, sevecen, dünyaya güvenle ve iyimserlikle bakan bir dostun, bir arkadaşın, bir yoldaşın resmiydi.

Ali Yavuz, yeni dünya için mücadelede yaşıyor, yaşayacak.

14 Kasım 2002

(Bu yazı Yeni Dünya İçin Çağrı Gazetesinin 62. sayısından alındı. Ayrıca bkz. "Kel Öldü")